ببار باران

ز دیده ام روان شده فراغ روی تو ولی

به باورم نمیشود نبودنت کنار من

بهانه ای نشانه ای نوای عاشقانه ای

بیا و دل به دل بده خزان مکن بهار من

بمان هنوز در دلم نرو ز شعر و خاطرم

که با خیال چشم تو نفس کشد خزان من

نگاه کن به چشم من هنوز خیس آرزوست

که هر نگاه تو هنوز بود پناه جان من