مرجان غافل

توی خاک باغ خونه یه روزی دست زمونه

ما رو کاشت با مهربونی پیش هم مثل دو دونه

ما تو باغ مأوا گرفتیم بارون اومد پا گرفتیم

دو تایی تو خاک باغچه ریشه کردیم جا گرفتیم

غافل از رنگ گلامون غم فردای دلامون

غافل از رنگ گلامون غم فردای دلامون

توی خاک زیر یه بارون توی باغ روی زمین

گل اون شد گل سرخ گل من زرد و غمین

گل اون گلهای شادی گل من گلهای درد

اون تو گلخونه گرمه من اسیر باد سرد